Bu Hafta Çıkan Çizgi Romanlardan Mutlaka Okumanız Gereken 7’si

Çizgi romanların derya dünyasına balıklama atlayıp, size haftalık okuma listeleri çıkartmaya devam ediyoruz. Bu hafta da pek acayip bir liste oluştu elimizde. Dürüst olayım, artık bahar gevşemesi midir, yoksa iki büyük yayıncının dev event’lere hazırlığından kaynaklı mıdır bilmiyorum ama öyle gönül rahatlığıyla önerebileceğim çok fazla iş olmadı. Özellikle bazı sayılar çok ciddi hayal kırıklığı içeriyorlardı ki, bunların başlıcası olarak çok net bir numaraya Convergence #0’ı koymak mümkün.

O yüzden geçmiş listeler kadar kuvvetli olmasa da, hiç de fena olmayan bir liste var elimizde, ve kendileri şu şekildeler. Buyurun!

Avengers: Rage of Ultron (Marvel)

Hollywood jargonunda “mockbuster” diye bir tabir vardır. O sıralarda çıkan ünlü filmlerin (mesela Transformers) başlıklarında ufak değişiklikler yapılır (mesela Transmorphers) ve bunlar filmle aynı zamanda DVD olarak satışa sunulur. Ucuz bütçeli çakma yapımlardır bunlar. Açık konuşayım, Marvel’ın devamlılık dışı OGN’i Rage of Ultron’da da böyle bir şey bulmayı bekliyordum. Karşıma çıkan, yer yer fazlaca ucuz ve göz devirtici olsa da dokunaklı olmayı da başarabilen bir Hank Pym hikayesi oldu. Çok garip bir iş Rage of Ultron bu yüzden. Bir yandan “the best kind of ship is friendship” gibi cümleler de sarf ediliyor, bir yandan da çok oturaklı ve okkalı bir kusurlu insan portresi çiziliyor…

Batman / Superman Annual #2 (DC)

Daha önce Superman’in güçlerini yitirdiği Action Comics sayısını övmüş, bunun ne kadar yerinde ve güzel olduğunu söylemiştik. Aynısını Batman / Superman’in ikinci yıllık sayısında da yaptılar. Ama bu sefer meselenin içerisinde bu konsepti pekiştirecek iki karakter vardı; Batman ve Phantom King. Superman’in güçlerini yitirmiş olması bir yandan biraz daha Batman’leşmesini sağladı, tüm bunların arkasında parmağı olan Phantom King’de olaya çok eşsiz bir sos kattı. Okunmayı kesinlikle hak ediyor.

Harley Quinn #16 (DC)

Herhalde bu listede en yarım ağızla öveceğim eser bu olacak. Harley Quinn çok uzun zamandır 13 yaşındaki ergen erkek çocuklarının ıslak fantezilerini tatmin ettirecek şekilde yazılıyor. Özellikle 15. sayıda Ivy ile gecelikleri içerisinde yuvarlandıkları sahne her benim diyen yetişkin insanı utandıracak bir kapasiteyedi. Bu sayıda, biraz da olsun Harley Quinn’i enteresan yapan şeylere değinebildiler. Harley’nin kendi ekibini kuruşu, eğitişi, Yiğit Özgür’ün Mülakat karikatüründen alınma sayfalar falan derken bir iki kere sizi gülümsetebilen, eğlenceli ve kafasını suyun üzerinde tutmayı başaran bir sayı çıktı karşımıza.

Kanan – The Last Padawan #1 (Marvel)

Yani Star Wars çizgi romanları bu kadar iyi olmak zorundalar mı bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. “Zayıf başladı” dediğimiz Leia çok garip bir hissiyata konuşur oldu. Darth Vader en sevdiğimiz Sith’i çok farklı bir ışıkta resmediyor. Ana seri zaten gümbür gümbür gidiyor. Bir de bunun üzerine Kanan geldi. Star Wars: Rebels’a da, Clone Wars’a da muhteşem bir şekilde bağlanan The Last Padawan hakikaten şu an benim gözümde diğer üç seriyi de sürklase etmiş vaziyette. Ki düşünün, bu yönde hiç ümidim yoktu bir de…

Southern Bastards #8 (Image)

Geçen senenin en iyi çizgi romanlarından biri olarak seçtiğimiz Southern Bastards gümbür gümbür devam ediyor. Bu sefer de Gridiron arkını maharetle ve huşu uyandırıcı bir biçimde kapattılar. Gerçekten bu seriyi okuyup da çizmekte olduğu absürt derecede kanlı ve çarpık Alabama portresine kendini kaptırmamak elde değil. Burada o kadar bozuk bir insan tasviri var ki, gerçekten her sayıyı açtığımda arkadan HBO’nun o meşhur cızırtı sesi gelecek diye bekliyorum. Hakikaten dizisi falan gelse ya artık…

Teenage Mutant Ninja Turtles: Color Classics #3 (IDW)

Color Classics, adından belli zaten, Teenage Mutant Ninja Turtles’ın eski çizgi romanlarını renkli bir şekilde tekrar piyasaya sürmek üzerine. Seriye bir and buradan sıçrarsanız belki biraz afallayabilirsiniz. Ama bence yine de, bu kitabı özellikle ömründe hiç Ninja Kaplumbağalar çizgi romanı okumamışlara önermek gerek. Bu benim çok uzun zaman önce bıraktığım bir eylemdi ve Color Classics’i okuyup, halis muhlis sert bir TMNT hikayesi deneyimleyince bu dörtlüyü neden sevdiğimizi hatırladım. Hayatınızda hiç Ninja Kaplumbağalar çizgi romanı okumadıysanız, emin olun, çok şaşıracaksınız.

Uncanny Inhumans #0 (Marvel)

Bunu buraya özellikle koydum. Çok mu matah bir hikaye, çok mu harika çizimler var, çok mu aklınızı başınızdan uçuruyor? Hayır. Uncanny Inhumans’ın yapabildiği şey bunun çok daha ötesinde ve bu yüzden insana çok daha enteresan geliyor. Uncanny Inhumans #0, çok net bir Black Bolt ve Medusa karakterizasyonları koyuyor ortaya. Ve bunlar hakikaten insanın ilgisini kamçılayan, karakterleri harika sunan şeyler. Eğer yıllardır Inhumans’a bakıp “nesi film olur bunun” diyorsanız, emin olun, bu sayıdan sonra geniş bir fikriniz olacak.