Prehistorik Tatlar: Sizi Mezozoik Çağa Döndürecek 7 DİNOZORLU Oyun

Oyun dünyasına bakıp da kendi kendime sorduğum bazı çok kilit sorular var. Bazen trendlere ve eğilimlere bakıp, silme üzülüyorum. Bir şey tutunca, ona çılgıncasına yüklenmek gibi bir huyu var bu sektörün. Kahverengi asker oyunları mı tuttu? Aban kardeşim, bas ordu temasını, bas M4’ü… Fütüristik askerlere mi kaydık? Ver güzel kardeşim altına mechaları…

Hayır, işin kötüsü, indie oyun dünyası bağımsızlıktan yıkılıyor olması gereken bir yerken onlar da kendi trendlerini takip ediyorlar. Her üç bağımsız oyundan ikisi direkt olarak koca kafalı duygusal çocukların masumiyetlerini karanlık bir dünyaya karşı kaybedişleriyle ilgili. Kalanları da direkt olarak Minecraft/DayZ çizgisi arasında bir yere konuşlanıyor. İşte bu arada da korkunç güzel temalar ve arka planlar kayboluyor, dinozorlar gibi.

Eğer sizin de canınız Jurassic World ufukta sinsice yaklaşırken eli yüzü düzgün dinozorlu oyun oynamak istiyorsa, şu aşağıdaki 7 oyunu önermeye geldik. Buyurun efendim, sizi mezozoik çağa döndürecek 7 dinozorlu oyun!

Dino Crisis 2

Listeye elbette bu alt türün ağa babalarından biriyle başlayacaktık. Dino Crisis serisi, hayatı boyunca hem yapımcısı, hem de hayranları tarafından “dinozorlu Resident Evil” olarak anıldı. Öyle algılandı, öyle geliştirildi. Bununla ilgili kimsenin de problemi yoktu üstelik. Bu oyun basbaya kamera açısıyla, hikaye anlatış şekli ve taktikleriyle bir dinozorlu Resident Evil’dı, ve Capcom seriyi devam ettirmeme kararı aldığından beri de hayatımızda bir dinozorlu Resident Evil boşluğu var!

Dino D-Day

Dino D-Day’in Steam kullanıcı incelemelerinde, bizden bir arkadaş oyunun artıları arasında şunu belirtmiş: “Dinozorlar çiş yapabiliyor”. Werewolf127, her neredeysen duy sesimizi, senin önünde boynumuz kıldan ince. Biz bu oyunu anlatmak için daha fazla bir şey söyleyemeyiz. Bu oyunda dinozorlar var, bu oyunda nazi dinozorlar ve çiş yapabiliyorlar. Dino D-Day’in tonunu da, havasını da direkt olarak bu yeterince özetliyor zaten. Ne ciddi olmaya çalışan, ne de kendini ciddiye almayı deneyen bir oyun değil Dino D-Day. O, dinozorlarının çiş yapabildiği bir oyun.

Fossil Fighters

DS için özel olarak geliştirilen Fossil Fighters, hayatımda muhtemelen en inanamayarak okuduğum incelemeye sebep olmuş bir eserdir. Yanlış hatırlamıyorsam IGN, hatırlıyorsam da en kötü GameSpot, oyun için “çok fazla Pokémon gibi” demişti. Yahu bu nasıl kötü bir şey olabilir? Allah için incelemeyi yapan arkadaş elini vicdanına koysun, söylesin, kurgusal yaratıklar yerine dinozorları toplayıp kapıştırdığımız bir Pokémon oyunu nasıl bu yönden eleştirilebilir? Çok klon bir oyundu Fossil Fighters, ama en derin arzularımızın doğrultusunda bir klondu. O yüzden ne ona, ne de 3DS için çıkmak üzere olan devam oyununa laf söylettirmem!

Primal Carnage

Primal Carnage’ın günahları var. Dizden boyna kadar sürer muhtemelen hepsini tek tek anlatmaya kalksak. Başlıcaları arasında da görece tekdüze oynanış gelir muhtemelen. Oyun ilk çıktığında elinde sadece Team Deathmatch modu vardı mesela, aynı şeyi milyarlarca kere yaptırıp, daha fazlasını sunmuyordu. Ama işte yine de bir şekilde tutundu oyun. Çünkü temelinde insan-dinozor kapışmasını çok güzel oturtmuştu. Grafikleri dönemine göre şahaneydi ki, hâlâ da hiç fena gözükmezler. Yapımcısı da desteği kesmeyince, Primal Carnage diğer multiplayer FPS’lere çok tatlı bir alternatif olarak kaldı, öyle de olmaya devam ediyor!

Primal Rage

Elinizde dinozorlar var, değil mi? Onlarla yapabileceğiniz konsept sınırsız. Bakın biri almış, korku oyunu yapmış mesela. Başka biri buna bakıp, “abi ben bunu Pokémon konseptine oturtsam ne parayı götürürüm ha” demiş. Ötekisi “durun durun, Nazi koyacağım işin içine” diye çıkmış aradan, biri direkt olarak “deathmatch abi tabii ki!” demiş. Primal Rage’in yapımcıları ise çok sarih bir çizgi çekmişler aradan. “Dövüştüreceğim ben bunları!”. Atari’nin batmasıyla arada kaynayan oyunlardan biriydi Primal Rage, ama muhtemelen diğer tüm kayıp giden markanın arasında en ses sedası çıkartılmayan da o oldu. Halbuki ne kadar da keyifliydi be!

The Hunter: Primal

Avalanche Studios, Renegade Ops sonrası girdiği sessizlik döneminden bu sene tam bir iman gücüyle çıkacak resmen. Mad Max ve Just Cause 3 yolda, arada bir Rumble City var, bir de The Hunter: Primal duruyor oralarda işte. Sert bir oyun The Hunter: Primal. Önceki The Hunter oyunu gibi, biraz sakinlik, biraz sabır gerektiriyor. Öyle kapılarını kolayca açan bir oyun değil, hafif uğraştırıyor. O yüzden de ilk 30 dakika canınız sıkılıyor biraz. Ama sonra mekaniklere biraz alışınca, biraz etrafı kolaçan edince, ustalaşıyorsunuz ufak ufak. Ve sonra, plan program yapıp ilk T-Rex’inizi indirdiğinizde, bir anda kalp atışlarınız hızlanıyor, kan beyninize fışkırıyor. İnsana hakikaten bir sigara yaktırtıyor o ilk leş! Allah için o ilk avdan sonra azalarak biten bir değeri var Primal’ın, ama o dakikaya kadar yaşattıklarına saysın, zira değer!

Turok: Dinosaur Hunter

Listemizin başı ve sonu, alfabetik dizilim sağ olsun, resmen bir rafın iki ucunda kitapları sımsıkı tutan ağırlıklar gibiler; adeta Yüzüklerin Efendisi’ndeki o iki “dur” diyen dev heykel gibiler, bir barın girişinde yan yana duran iki badigard kıvamındalar. İki efsaneyi aldık başa ve sona. Dino Crisis’in elbette ikinci oyunu girdi listemize, çünkü serinin tartışmasız en iyisi oydu. Turok’un da taa 1997’deki o versiyonu çıktı aradan. Oyuna sonra devamı yapıldı, seriye temiz çekildi; ama hiçbiri o sisli, puslu, poligon grafikli ilk Turok kadar gergin olmadı, güzel olmadı. Bir yerden edinirseniz, oynamanız hâlâ tavsiyemizdir. Grafiklere biraz gözünüz alışırsa, inanılmaz keyif alacaksınız çünkü, inanın!