PS3’e Özel Gelmiş Geçmiş En İyi 20 Oyun

Bugün farklı bir şey yapalım dedik. Oyun dünyasının inciğini cıncığını tarayıp, ilginç konuları deşmek; spastik kostümlerden muhteşem şarkılara kadar listeleyip yazmaya yarın devam edeceğiz, fakat bugünlük, yavaş yavaş arkamızdaki ufuk çizgisinde kaybolmaya başlamış nesle bir selam çakmak istedik. PS4 ve Xbox One artık tam hızlarını aldılar. Wii U bir senedir etrafta. Wii’nin üretimi durduruldu. PS3 ve 360’a artık pek fazla büyük oyun çıkmayacak. Anlayacağınız, konsol tarihinin 7. neslini fiilen kapatmak üzereyiz. O halde, üç konsolun da kendilerine has münhasır (exclusive) oyunlarını bir listeleyelim dedik. Hazır mıyız? Yola PS3’ten başlıyoruz.

PS3, belki de Sony tarihinin gelmiş geçmiş en kötü konsol çıkışını yaptı. Önce geriye dönük uyumluydu, sonra o özellik çıkartıldı; Avrupa’ya çıkacaktı bir türlü çıkamadı, fiyatı zaten inanılmaz derecede pahalıydı ve genel olarak Sony, ne idüğü belirsiz bir teknoloji için gemileri erkenden yakmış gibi gözüküyordu. Uzun vadede o teknoloji, yani Blu-Ray diskleri tuttu, rakibi HD-DVD’yi alt etti. En nihayetinde Sony de PS3’ü ucuza getirmenin ve dolayısıyla ucuza satmanın bir yöntemini buldu. 2009’da PS3 tam manasıyla yeniden piyasaya çıktı. Logosu değişmişti, oyunların kapaklarındaki bant değişmişti, yazılımı büyük değişikliklere uğramıştı, donanım komple elden geçirilmişti ve artık ucuzdu. Bu şekilde yarışa yeniden dahil olabildi Sony ve en nihayetinde, son tabloda ikincilik ipini Xbox 360 ile birlikte göğüsleyebildi.

Tamam iyi hoş da, en iyi exclusive, özel oyunları nelerdi? İşte bizce şunlar:

 

20. Tales of Xillia

Namco’nun meşhur serisi Tales serisi Japonya’daki popülaritesini görece Batı’ya aktarabilmiş nadir serilerdendir. Xillia için de durum bu oldu. Japonya’da insanlar kelimenin tam anlamıyla ayılıp bayıldılar, bir anda Tales serisinin en çok satan oyunlarından biri hâline geld. Biz de o derece bir hayranlık yaratmadı fakat dövüş sistemi hakikaten çok iyiydi, PS3’ün inanılmaz J-RYO kadrosunun arasında silinip gitmedi.

 

19. Twisted Metal

David Jaffe’ın eve dönüp, PS1’in en ünlü serilerinden biri Twisted Metal’i yapacağını açıkladığı E3 sunumu hâlâ akıllardadır. En nihayetinde biraz beklentimizin fazla gereksiz derecede yüksek olduğunu gördük, zira elimizdeki oyun PS1 sürümü kadar dev bir klasik değildi. Peki kötü bir oyun muydu? Hayır, özellikle de bir kısım buglar temizlendikten sonra çok büyük bir keyifle oynanıyordu.

 

18. Heavenly Sword

Aah, PS3’te oynayacak tek oyunun Heavenly Sword ve Resistance olduğu günler. Herkes muhteşem bir kolektif arzuyla God of War III’ü beklerken Ninja Theory karşımıza Heavenly Sword ile çıktı. Bir God of War değildi, ama God of War gelene kadar elimizdeki en iyi şey olduğu da kesindi. Bize soracak olursanız hikayesi de çok güzeldi. PS3’ün en hakkı yenen oyunlarından.

 

17. Yakuza 3

Listede yine “her seriden bir oyun” kuralını işlettiğimizden, Yakuza 3 ve 4 arasında çok gidip geldik. Ama en nihayetinde hikayesiyle ön plana çıkan Yakuza 3 kaptı 17. sırayı. 2009’da Japonya’da, 2010’da ise Batı’da çıkan oyunun Yakuza serisine getirdiği yenilikler tek kelimeyle muazzamdı. Zaten halihazırda epik olan bir seriyi daha nasıl epikleştirebilirsiniz sorusunun cevabı Yakuza 3’tür.

 

16. MotorStorm: Apocalypse

İlk MotorStorm’ları oynarken insanın içerisinde hep “bir şeyler eksik ya?” hissiyatı doğuyordu, bildiniz mi o hissiyatı? Tamam, eyvallah, ilk MotorStorm’da split-screen multi yoktu, fakat Pacific Rim’de bu özellik geldiğinde bile oyun biraz sıradan gözüküyordu zaman zaman. Sonra Apocalypse geldi. İşte o zaman eksikliği anladık: Biz yarışırken etrafta kopan, binaları yıkan, yeri sallayan bir kıyamet. Yarışlara getirdiği o kaotik eğlence anlatılmaz, yaşanır türden.

15. Resistance 2

İlk Resistance PS3’ün çok uzun süre boyunca tek gerçek hitiydi. Önceki nesilden gelmeyen, sadece Sony’nin üçüncü nesil konsoluna özel yaratılmış ilk bombaydı. Bu yüzden Resistance 2’nin omuzlarında büyük bir yük vardı. Insomniac bu yükü hiç umursadı mı bilemiyoruz, fakat umursamışlarsa da son oyuna pek yansıtmamışlardı. Daha büyük boss dövüşleri, daha güzel grafikler ve daha rafine edilmiş bir oynanış. Co-op modu da unutulmasaydı, listede çok daha yükseklere koyabilirdik.

 

14. Atelier Escha & Logy: Alchemists of the Dusk Sky

Listemizdeki en yeni oyun, zira kelimenin tam anlamıyla iki hafta önce falan çıktı. Japonya’da neredeyse bir senedir piyasada olan Atelier: Escha & Logy’nin namı pek dillendirilmeyen Atelier serisinin en iyi oyunu olduğunu düşünüyoruz. Şimdilik satış rakamları ve eleştirmen puanları gösteriyor ki, bu düşüncemizde yalnız da değiliz. Bir yerlerden edinebilirseniz, oyuna bir göz atın. Pişman olmayacaksınız gibi duruyor şu an.

 

13. Disgaea 4: A Promise Unforgotten

Her seriden bir oyun kuralı listeleri daha sade ve adil tutuyor, fakat dürüst olmak gerekirse son üç dört gündür başımızdan dökülen saçların da sebebi resmen. Disgaea serisinden en iyisinin hangisi olduğuna kanaat getirirken resmen karnımıza ağrılar girdi, ömrümüzden on, on beş sene gitti. Ama en nihayetinde, akılda en çok kalan, hikayesiyle, oynanışıyla Disgaea 4 oldu.

 

12. Valkyria Chronicles

İki taktiksel RYO’nun üst üste gelmesi vallahi türü kayırdığımızdan değil, tamamen tesadüf eseri. Hem Disgaea’yı, hem de Valkyria Chronicles’ı bir şekilde listeye almasa mıydık yani? Alacaktık tabii ki. Türe bambaşka bir bakış açısı getiren Valkyria Chronicles açık ara son yıllarda Sega’nın aklına gelmiş en orijinal fikir olduğu için de apayrı kıymetli. O muhteşem grafiklerine ise hiçbir şey demiyoruz. Altı senede neredeyse bir gıdım bile yaşlanmadılar.

 

11.  Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction

Resistance ve Heavenly Sword tüketildikten sonra PS3 sahiplerini ayakta tutan yegane şey Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction’dı. Insomniac, zamanın üç büyük Sony şirketini oluşturan diğer ikilinin (Sucker Punch ve Naughty Dog) aksine PS2 döneminde yarattığı maskot ikiliye, sırf artık ciddi oyunlar yapıyorlar diye sırt çevirmedi. Resistance PS3’ün ilk gerçek hitiyse, Tools of Destruction’da ilk gerçek klasiğiydi.

10. Gran Turismo 5

Seni ne kadar bekledik be Gran Turismo 5… Önce Prologue’unla geldin, oynadık, tükettik, bekledik. Sonra devamlı ertelenen çıkış tarihlerin engel koydu kavuşmamıza. En sonunda, kesinlikle Gran Turismo 4’ten iyi olmamak kaydıyla, oynadığımız en iyi yarış oyunlarından biri oldun. Grafiklerin, seslerin, araba sayın tek kelimeyle muhteşemdi. Bir de yer yer GT4’ten aldığın upscale görseller, frame rate düşüşleri gibi teknik sıkıntıların olmasaydı…

 

9. Killzone 2

Killzone 2, yanılmıyorsam 2005 E3’ünde ilk gösterildiğinde aklımı başımdan almıştı. Daha önceden hiç böyle bir şey görmemiştikm. Ne? Oyun içi mi olduğu iddia ediliyordu bu görüntülerin? Nasıl yani? Şu an izlediğim bu şey gerçekten bir oyundan mı alınma?

İşte PS3’le hepimiz böyle tanıştık. Sonunda o videonun arkasından tam bir yalan rüzgarı çıktı, fakat Killzone 2 o kadar iyiydi ki, kimse çok uzun süre umursamadı. PS3’ün Halo’su olabildi mi? Tabii ki hayır, ama en azından 360 hayranları Halo’nun lafını ettiklerinde Ps3’çüler sessiz kalmak zorunda kalmadı.

 

8. God of War III

Yıllar boyunca PS3’üm olduğunu öğrenen neredeyse tüm arkadaşlarım, eşim, dostum, oyuncu olmayan tanıdıklarım, ahbaplarım bana aynı soruyu sordular: “God of War var mı?” Vardı, hem de nasıl. Şimdi burada içimizi dökelim, dostlar meclisindeyiz: God of War III selefi kadar muhteşem değildi. Ama boss dövüşleri, harika grafikleri, inanılmaz soundtrack’i onu PS3’e özel en iyi 8. oyun yapmaya da hayli hayli yetiyordu…

 

7. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots

Resistance’a PS3’ün ilk gerçek hiti dedik. Tools of Destruction’da ilk gerçek klasiğiydi. Peki o zaman MGS 4’ü nereye koyacağız? Ben söyleyeyim: Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots PS3’ün ilk “uğruna konsol aldıran” oyunuydu. MGS hayranları eğer parayı denkleştirebildilerse en yakın mağazaya seğirttiler, yok denkleştiremedilerse, PS3 sahibi en ulaşılabilir arkadaşa yalvarma seansları başladı. MGS 4 o kadar arzulanabilir bir oyundu işte. Solid Snake’in sagasına muhteşem bir kapanış.

 

6. Demon’s Souls

Sony Worldwide’ın patronu Shuhei Yoshida gelmiş geçmiş en sevdiği PS3 oyunları listesinde Demon’s Souls’u hiç düşünmeden yazmıştı, dürüst olmak gerekirse biz de 6. sıraya koyarken pek fazla başımızı ağrıtmadık. Souls serisi artık kelimenin tam manasıyla bir efsane, ve Dark’s Souls selefinin üstüne çok şey koydu fakat bu her şeyin başladığı nokta olan Demon’s Souls’u es geçmemiz gerektiği anlamına gelmiyor. PS3’ün en sürpriz hitlerinden biri.

5. Uncharted 2: Among Thieves

Eğer bir DualShock 3’ü elinize alıp, Uncharted 2’yi oynamadıysanız bütün meselenin ne olduğu konusunda biraz şaşkınlığa düşebilirsiniz. Nedir yani, bu Indiana Jones-Tomb Raider kırması oyunun olayı? Ben size söyleyeyim: Sinematikliği zerre bozmadan, sizi de atmosferden dışarıya çıkarmadan böyle bir aksiyon oyunu yapmak herkesin eseri değildir. Naughty Dog’un çıraklık dönemini bırakıp, ustalığa level atladığı andır Uncharted 2.

 

4. LittleBigPlanet

Bir anda, bir iki tanıtım videosu, bir iki ekran görüntüsüyle bu kadar büyük bir hayran kitlesi edinmek, sadece oyununuzun içine gömülü o heyecan, o neşe bu kadar güçlüyüse mümkün olabilir. 30 senelik ezeli rakibiniz Nintendo’dan övgü de alabiliyorsanız, bunu yaparken bir yandan “hardcore” tabir edilen oyuncu grubuna da kendinizi sevdirebiliyorsanız sizin adınız LittleBigPlanet’tır, başkası olamazsınız. LBP her şeyi değiştirdi. Artık oynamak yetmiyordu, üzerine bir de yaratmak ve paylaşmak gerekiyordu.

 

3. The Last of Us

Uncharted 2 Naughty Dog’un çıraklık dönemini bitiren eserse, Last of Us o ustalığın perçinlendiği oyundu. Bir iki gereksiz segment haricinde neredeyse tek bir boşa atılmış kurşun yoktu Naughty Dog’un post-apokaliptik dramasında. Oynanış öyle ahım şahım mıydı? Pek sanmıyoruz, yaptıklarını daha iyi yapan tonlarca oyun var en nihayetinde. Ama hikayesi ve özellikle de karakterleri tartışmasız bir şekilde bugüne kadar gördüklerimiz arasında en iyisiydi. İnsanı tamamen ters köşe yapan finali de akıllara zarardır, kutlanmalıdır, saklanmalıdır bizce…

 

2. Heavy Rain

Quantic Dream meğerse bunun için çalışıyormuş. Omikron ve Fahrenheit’ta denedikleri her şeyin sonu Heavy Rain’e çıkıyormuş. Dürüst olalım, Heavy Rain’in hikayesi hiçbir zaman eşsiz veya dehşet zekice bir hikaye olmadı. Oyunun başarısı, sizi o hikayenin içine sokabilmesiydi. Karakterlere küçük, anlamsız aktiviteler yaptırdıkça onların bedenlerine daha da fazla giriyordunuz. En sonunda, aradığınız, uğruna her şeyi yapabileceğiniz çocuk Ethan’ın değil, sizin çocuğunuz oluyordu. Onlarca farklı gidişattan hangisini yaşadınız bilmiyoruz, ama emin olduğumuz bir şey var, ne seçmiş olursanız olun, seçtikleriniz sizde iz bıraktı.

 

1. Journey

Ama iz bırakma kelimesini biz Journey’den öğrendik. Sadece atkısı ve tek nota çıkartabildiği sesleriyle Journey’nin ana karakteri bizim en naif duygularımızı içine sıkıştırabildiğimiz bir boş tuvaldi. Tek başına hiçbir anlam ifade etmiyordu Journey, ama yol boyunca karşılaştığımız kişiler; arkamızda bıraktıklarımız, bize omuz çıkan, uğruna gittiğimiz yollardan geri döndüklerimiz asla unutulmayacak bir tecrübe yaratıyordu. Multiplayer nedir, sadece rekabet veya bulmaca çözmek için mi kullanılır yoksa multiplayer’da his de verilebilir mi, oyunculara kendi dramatik hikayelerini yaratmaları, bir şeyler dayatmadan nasıl sağlanır? Thatgamecompany bu soruların cevaplarını bulmuştu. Oyun tasarımı konusunda ders olarak okutulması gerektiğini düşünüyoruz. Bizce, ne PS3’te, ne de başka bir platformda bu denli muhteşem bir oyun çok sık bulunan bir şey değil zira…