THE DEVILS: 1971 Yapımı Bir Film Nasıl 2026’da Bu Kadar Ses Getirdi

Nathan Fielder ve Lance Oppenheim’ın You Can See Everything ile gündemi bir hayli meşgul ettiği şu günlerde, 1971 yapımı Ken Russell imzalı The Devils sinema dünyasının en çok konuşulan filmlerinden biri haline geldi. Sinemanın değişmeye başladığı ve Yeni Hollywood’daki genç yönetmenlerin birbiri ardına sinema tarihine geçecek filmler yaptığı 1970’lerde Stanley Kubrick’in A Clockwork Orange’ı çekmesi ve John Waters gibi kuir ve “camp” estetiğini punk bir biçimde seyirciye aktaran yönetmenlerin ilk filmleriyle izleyiciyle buluşması sinema sanatında yeni bir çağ açmıştı. İşte bu dönemde sansüre maruz kalan ve uzun yıllar bir kült film olarak anılan Ken Russell’ın The Devils’ı yeni 4K restorasyonuyla bu yıl ilk kez Cannes Film Festivali’nin “Cannes Classics” bölümünde yönetmenin kurgusu ve sansürsüz versiyonuyla izleyiciyle tekrardan bir araya geldi.

Medyanın ve izleyicilerin beklentisi filmin genel bir vizyon takviminin aksine birkaç özel gösterim dışında doğrudan dijital mecralarda izleyiciyle buluşacağı yönündeydi fakat Warner Bros.’a bağlı Warner Bros. Clockwork filmi birçok ülkede vizyona sokma kararı aldı. Bu karar sinema ve şirket adına oldukça faydalı olmuş olacak ki 1971 yapımı The Devils, sinema gündeminin en çok konuşulan filmlerinden birine dönüştü şu günlerde. Bunda filmin anlattığı temaların günümüzde hala geçerliliğini koruyan bir yapıda olması ve Ken Russell’ın yarattığı eşsiz görsel dünyayla bire bir örtüşen Derek Jarman’ın set tasarımları etkili olmuş olabilir. Filmi izlediğim salonda (Babylon Kreuzberg/Berlin) neredeyse boş koltuk olmaması da beni epey sevindirdi.

On yedinci yüzyıl Fransa’sında geçen The Devils, Katolik bir rahip olan Urbain Grandier’e yöneltilen siyasi ve dini bazı spekülasyonları ve komploları, bu spekülasyonlar ve komplolar doğrultusunda bir halkın değişimini sarsıcı bir sinema dili ve erotizm ile buluşturuyor. The Devils’in sarsıcı üslubu din-otorite-siyaset üçgeninde günümüzde hala geçerli olan kalıpları birer birer eleştiriyor. Faşizme doğrudan bir atıf niteliğinde şekillenen hikaye örgüsünde “yolsuzluk” en belirgin temalardan birine dönüşüyor. Aldous Huxley’in The Devils of Loudun kitabından uyarlanan John Whiting’in sahne oyunu The Devils’in doğrudan bir uyarlaması olan Ken Russell filmi, estetik olarak günümüzde hala elle tutulur bir vaziyette ilk yayımlandığından 55 yıl sonra izleyicileri selamlıyor. Derek Jarman’ın set tasarımlarını 4K’de beyaz perdede izleme deneyimi ise bu vesileyle 2026’nın en büyük sinema olaylarından birine dönüşüyor.

Sinemanın dijital platformların etkisiyle değerini koruyup koruyamadığının tartışıldığı şu günlerde, dijital platformların bolluğunun aksine izleyicideki sinemada bir filmi deneyimleme alışkanlığı ve isteği her geçen gün artıyor. Filmleri dijitalden izlemek yerine sinemaya doğrudan bir bağ kurarak bağlanmak isteyen izleyicinin The Devils’a gösterdiği büyük ilginin sebebinin tam da bu yüzden olduğunu düşünüyorum. Org ve akustik piyano ağırlıklı besteci Peter Maxwell Davies tarafından hazırlanan filmin müzikleri de The Devils’i değerli kılan bir diğer etken.

Otoriter bağnazlık temasının erotik bir üslupta son derece çarpıcı ve de teatral bir biçimde anlatıldığı The Devils’in restore edilmiş yönetmen kurgusu 4K versiyonunun Türkiye’de henüz bir vizyon tarihi bulunmuyor. Umuyorum ki uzun süre kült olarak anılmış bir filmin bu çarpıcı yeni versiyonu Türkiye’de de en kısa sürede gösterilecektir. Keza Türkiye’deki izleyicinin You Can See Everything’e gösterdiği ilgiye bakılırsa The Devils’ın da kendine has bir kitlesi gayet normal bir şekilde ortaya çıkabilir.

Bu yıl sinemanın başına gelmiş en güzel şeylerden bir diğeri için: https://geekyapar.com/yilin-filmi-everytime-2026-cannes-2026/