Üzgünüm Ama VISIONQUEST’İ Neden Sevemedim?
Meşhur bir laf var bilirsiniz, “bazı çiçekler bazı topraklarda olmuyor”. Hakkında çok az olumsuz yorum gördüğüm, sosyal medya akışımı Maximoff ailesi edit’leriyle dolduran, Avengers: Doomsday öncesi hype’ı arttıran ve Marvel’ın en yaratıcı işlerinden biri olarak görülen VisionQuest’i ben maalesef sevemedim. Belki şöyle bundan 2 sene önce -yapay zekâ içinde bulunduğumuz sitenin tasarımını yapabilecek seviyelere gelmeden- çıksa, belki ben geçtiğimiz haftalarda uzun süren bir soğuk algınlığı geçirmesem bu diziyle aramız iyi olabilirdi. Ama her biri en az 45 dakika süren bölümlerde bazen kendimi uyuklarken buldum arkadaşlar ve bakın, karşınızda Ironheart ve Echo‘yu bile izlemiş biri var! Hâl böyle olunca oturup düşündüm ve VisionQuest’le yıldızımın neden barışmadığını madde madde sizlerle paylaşmak istedim.
1) Sürekli WANDAVISION Konuşuluyor!

İlk bölüme başlarken dedim ki, “ya keşke bi WandaVision özeti falan koysalardı”. Keşke başka bir şey isteseymişim, her şey O KADAR ÇOK WandaVision’a bağlandı ki. Vision oturuyor o diziden sahneler izliyor, Tommy’i görüyoruz polislere geçmişini anlatıyor, Vision’la Tommy buluşuyor Wanda aşağı Wanda yukarı. Elbette dizi evrene bağlanacak (hele ki bu bir üçlemenin finaliyse) ve duygusal yoğunluğu da olacak ama bu muhabbetin çok tekrara düştüğünü hissettirdi bana. Bu kadar “gelecek” odaklı bir dizi, geçmişin batağından çıkamadı asla.
2) Vision’la Bağımız Ne Ki?

Evet, böyle bir durum var, Wanda’sını reddeden bir Vision’ı ne kadar sevebiliyoruz ki? Ben şahsen bu diziyi izlerken Wanda’sız Vision’ı pek de sevmediğimi hissettim. Aktörüne saygım sonsuz, JARVIS’in sesinden Vision’ın bedenine hayat verme yolcuğunu çok seviyorum; ama yani SWORD’un Vision’ının normalleşme sürecine tanıklık etmemiz diziye ne kattı bilmiyorum. Wanda’nın ardından yaşamına devam etmeye çalışan, geçmişindeki duyguları kabul eden ve çocuğunu bulur bulmaz sahiplenen bir Vision görseydik ne değişirdi? Çünkü izlediğim geçişler de beni etkilemedi. Tommy’i tamamen görmezden gelmezlik yapmadı, hep çekingen çekingen yanında oldu, eninde sonunda kabulleneceği belliydi. Kendi geçmişini sahiplenmesi için de “eski Vision’dan” bahsederken “ben” dediği bir sahnenin yeterli olacağını düşünmüşler.
3) E Diğer Karakterlerle De Yok!

Onulmaz bir Agent Carter hayranı da olarak en çok bağ kurduğum JARVIS, adaya ilk veda eden isim oldu. EDITH ve FRIDAY, Vision ve Ultron’un aksine yeni oyuncular tarafından canlandırılıyordu (hakkını yemeyeyim, VisionQuest’in en iyi karakteri EDITH oldu). Tommy deseniz, shapeshifter gibi herhalde çocuğu üçüncü bedeninde falan izliyoruz. Bir de kendisine bir sevgili vermişler (ki yine hak geçmesin arka plan hikayelerini iyi verdiler), o da “süper kahramanların yanındaki güçsüz ama her yere gelen kız” klişesiyle sürekli yanlarında gezdi. Güç verelim dediklerinde sırtına taktıkları mekanik kollarsa en kötü Boston Dynamics robotundan bile gülünç duruyordu maalesef.
4) Bilim İnsanları Ekibinin İlgi Çekicisizliği

Tommy işinin altından ne çıkacak bakalım, Ultron neler planlıyor, Paladin’den kaçabilecekler mi meraklarıyla izlediğim dizi; hiç merak etmediğim bir tayfa ile tanıştırdı beni. Yani ben neden halihazırda tanıdığım JARVIS ve Ultron gibi karakterlerin temellerinin Tony Stark tarafından değil de başkalarınca atıldığını öğreniyorum, Dr. Josephine Carrington ve ekibi benim için ne önem arz ediyor, gerçekten bunlara anlam veremedim. [incoming spoiler] Ultron’un esinlenildiği adam gizlice ölen sevgilisinin androidini yapmış da o da eski çalışma arkadaşlarından intikam alıyormuşmuş. Yav Ultron o çalışma arkadaşlarından birini buhara çevirdi ve kimse dönüp bu mevzuyu konuşmadı bile.
5) Ultron’un Tahmin Edilebilirliği

Yani bir kere kendisi Ultron. James Spader’ın müthiş oyunculuğu sağ olsun ekstra tekinsizlik yayıyor çevresine (ama öyle Emmy’lik bir oyunculuk da değil ha, bu Marvel hayranları da ortalama üstü bir MCU işi izlemeyedursun, hemen Oscar Emmy diye bastırmaya başlıyor). Ama yani, en başında Paladin’e konumlarını sızdırdığından beri en büyük şüpheyi üstüne çeken, zaten o Mindspace’te adeta koyunda beslenen bir yılan misali yaşayan adam; dizinin kötüsü çıkınca şaşırmamız mı bekleniyordu gerçekten?
6) Yapay Zeka Sahnelerindeki “Olmamışlık”

Buraya kadar dayanabildin mi sevgili okur bilmiyorum ama, belki de diziye en çok zararı veren ve subjektif değil objektif olarak tartışmaya daha açık olan maddeye geldik. Giriş paragrafında “bu dizi 2 sene önce gelseydi keşke” söylemimin sebebi de bu aslında. Çeşitli yapay zekâ modellerini fiziksel bir Mindspace’te birleştirmek iyi fikir. Yaptıkları her eylemi evin içerisinde somutlaştırmak iyi fikir. Ama işte bu fikirlerin kötü ve tekrara düşen kullanımları VisionQuest’in müthiş yüksek potansiyeline ulaşamamasına sebep veriyor bence.
Güvenlik duvarını bir şalteri indirerek kapatmak da iyi fikir, EDITH’in arabayı 8-bit karakteriyle hacklemesi de iyi fikir, FBI veritabanına sızarken başkasının fiziksel sahte kimliklerini kullanmak ÇOK iyi fikir (muhtemelen de diziden aklımda kalacak tek sahne olacak). Ama işte her şeyi böyle somutlaştırma çabası, yapılan çılgın “hack’lemelerin” değerini düşürüyor. Hackerlık yapılan bilgisayar oyunlarında bile dümenden bir bulmaca çözerek yapılan işlemler, EDITH veya FRIDAY’in sözde çok güvenlikli sunuculara bir anda girivermesiyle çözülüyor. Hâl böyle olunca ben karakterlerin “güvenlik duvarlarının” güç dengelerini bir türlü anlayamıyorum. E zaten zaman mefhumu da karışık, bazen saniyede zibilyon tane işlem yapıyorlar, bazen bir evin içinde koşturuyorlar. Bu durumda da Mindspace ekibinin başarıları “he işte öyle olması istenmiş, olmuş” seviyesine indirgenmiş oluyor bence.
Günün sonunda yiğidi öldüreyim hakkını yemeyeyim, DC’nin James Gunn’ı kovarak yeniden yapılanmaya gittiği şu dönemde dizi evreninde bir üçleme tamamladı Marvel. Bu üçlemenin bir dizisinin sitcom’lardan, birinin cadılardan ve bir diğerinin yapay zekâlardan oluştuğunu da düşünürsek bu inanılmaz bir şey. Sevelim sevmeyelim, VisionQuest’in after-credits‘inin çoğu DC filmine bedel olduğunu kabul etmek gerekiyor.
Genellikle popüler kültür evrenlerinde yaşıyorum çünkü Thanos'un da dediği gibi "Reality is often disappointing." İnternetin geri kalanında @farklievrenn
Tüm yazıları (91)



Yorum Yap