DAMARDAN OKSİJEN Vermeyi Bulan JOHN KHEIR’ın TED Konuşmasını Bir İzleyin Deriz!

Son güncelleme: 22 Ocak 2020

Nefes alamamaktan kaynaklanan oksijensiz kalma durumu tarihe karışacak gibi duruyor; zira bilim adamları, solunum yapmaya gerek kalmadan -ya da en azından yapamıyorsanız- kanınıza doğrudan gereken oksijeni sağlayacak bir mikro-partikül üzerinde çalışıyorlar bir süredir.

Ölen bir canlıya bile 30 dakikaya kadar süren bir zaman diliminde oksijen sağlamaya yarayacak olan bu buluş, kana doğrudan enjekte yöntemiyle çalışıyor. Sanki vücudunuzun her zamanki oksijen miktarını kanınızda dolaştırıyormuşçasına işleyen bu partikül, kalp krizleri ve kalıcı beyin hasarları gibi sorunlarda işe yarayacak.

Oksijen mikro-partikülleri 2 ila 4 mikrometre uzunluğunda olmakla beraber alyuvarların yaklaşık 3-4 katı kadar oksijen taşıyabilme özelliğine sahipler. Tüm bunların yanı sıra tıbbi, askeri ve özel alanlarda kullanılabilecek bu gelişmenin oldukça kayda değer önem taşıdığını belirtmek gerek. Neredeyse nefessiz kalmayı ya da boğulmayı tarih sayfalarından silecek derecede ileri seviyede bir buluş olan bu mikro-partiküllerin, yaygın kullanımıyla beraber binlerce hayat kurtaracağından hiç şüphemiz yok doğrusu.

Araştırmanın öncüsü Boston Çocuk Hastanesi’nde kardiyoloji bölümünde çalışan Doktor John Kheir, bu yöntemi geliştirirken asıl kaynağının, yaklaşık on yıl önce zatürre teşhisiyle hastanede yatan küçük bir kız çocuğunun olduğunu söylüyor. Bu hastanın nefes alması için bir oksijen tüpü bile yokmuş zamanında, üstüne üstlük bir de akciğerinde kanama da varmış. Hatta öyle ki, bir an için kalp krizi geçiren minik kızın akciğerlerindeki kanı temizlemek, doktorların yarım saatini almış. Ama yapılan tüm müdahalelere rağmen küçük kız kurtarılamamış ne yazık ki.

İşte o John Kheir’in, bunları da anlattığı şöyle bir TED konuşması var. Çok ilginç olmasının yanı sıra, izlemesi de çok keyifli olduğundan sizlerle paylaşmak istedik.

Böylesine başarılı ve ciddi anlamda umut vaat eden bir gelişme, sizce daha ne alanlarda kullanılabilir? Ya da soruyu değiştirelim ve şöyle diyelim: Siz olsanız bu partiküllerden yararlanmayı nasıl geliştirebilirdiniz? Öneri, fikir beyanı ve her türlü eksik görünen yönleri için yorumlarınızı bekliyoruz!