GEEKYAPAR 2016’nın En İyileri – GEEKYAPAR Yazarlarına Göre, 2016’nın EN İYİ 10 Oyunu

Son güncelleme: 28 Aralık 2022

Geekyapar, geride bıraktığımız yılın en iyi işlerini seçmeye başladı! Bugünle başlayarak, bundan sonra –yine geçen seneki gibi, hatta bu metni bile geçen seneden kopyaladık, çünkü mantık aynı, bir de yalan olmasın, üşendik– 2016’yı kıyıp doğrayacağız; altında neler var, geçerken bizlere neler bırakmış onları irdeleyeceğiz. Sürecimiz çok basit. Geekyapar’ın yazarlarına, dizi, film, çizgi roman, oyun ve müzik kategorilerinde o sene onlar için ekstra anlam ifade eden üçer işi yazmalarını istedik. Sonra da en fazla aday gösterilenleri sıraladık. Oyları eşitse, o zaman da biraz kanaat kullandık; biraz da yazan kişi kendi sırasında kaça koymuş; ne kadar tutkuyla anlatmış onlara baktık.

İlk iş olarak filmleri inceledik. Şimdi sıra oyunlarda. Buyurun!

 

10. Pokémon Sun & Moon

Anlatan: Turgut

Pokemon GO gibi serinin ismine hakaret niteliğindeki bir garabetten sonra Sun & Moon o kadar iyi geldi ki bünyeme, tarif etmesi mümkün değil. Pokemon ana oyunlarıyla tarihin en iyi serilerinden birisi ve 7. Jenerasyon şimdiye kadar ki en yenilikçi Pokemon nesli. Bu sene üzerine çıkabilen daha iyi bir oyun yoktu bana göre…

 

9. The Walking Dead: A New Frontier

Anlatan: Yiğitcan

Bu sene insanlar birbirlerine Telltale kötüledi. Öyle berbat bir yıl geçirdi Telltale. Minecraft bayat ekmek gibiydi. Michonne serisiyle kimse ilgilenmedi. Batman ise düpedüz karaktere, çizgi roman severlere ve akıl sahibi olanlara hakaret hüviyetindeydi. Zaten çok da iyi geçmemiş bir 2015 vardı arkada. Ümit kesilmek üzereydi. Telltale’e neden coştuğunu unutmuştu herkes. Sonra Clementine çıkıverdi namlunun öte tarafından. Ve her şey, olması gereken yerdeydi yine. Sağlam metin, enteresan karakterler, sürükleyici bir hikaye… Telltale, bundan sonra, lütfen sadece Walking Dead yapsın. Yeni yıl dileğim budur.

 

8. XCOM 2

Anlatan: Ömercan

XCOM 2, neredeyse her şeyi ile mükemmel bir oyun. Herhalde kafamızı zorlasak, bulabileceğimiz tek eksiği her zamanki gibi kısalığı ve sonlara doğru kolaylaşıyor olması. Ama işte, boşuna Workshop desteğiyle gelmiyor oyun. Modlayarak her şey değişebiliyor. Tekrar tekrar oynadım. Muhtemelen siz de oynamışsınızdır.

 

7. Uncharted 4: A Thief’s End

Anlatan: Yiğitcan

Uncharted 4, bizce –ve zannediyoruz, herkesçe de– PS4’ün o ölümcül oyunu, uğruna dağların devrileceği arzu nesnesi olmadı. Olduğu şey ise, bir olgunluk dönemi eseriydi. The Last of Us’ta açtığı çığırı müthiş süzmüş bir kreatif ekip, başladığı hikayeye döndü ve harika bir final çizgisi çekti deftere. Druckmann’ın güzel gönlü sağ olsun.

 

6. Total War: Warhammer

Anlatan: Ömercan

İki serinin de azılı birer hayranı olarak, her zaman Total War ve Heroes of Might and Magic serilerinin birleşmesini hayal etmişimdir. Fiilen olmasa da, bence prensipte bu sene Total War: Warhammer sayesinde bu oldu. Gayet güzel. Tek kötülüğü oyunun çok iyi olması. Hayır insan bir takım azami ihtiyaçları karşılamak istiyor…

 

5. The Witness

Anlatan: Turgut

Bir başka bahsi geçsin istediğim iş Inside’ın geliştiricileri için, Limbo’dan daha iyisini yapmak belki zordu belki. Ama Braid’in üzerine çıkmak adeta imkansızdı. Jonathan Blow işte böyle eli öpülesi bir adam. İnsanın elinden tutup çocuk gibi her şeyi anlatan yapımların arasında, keşfetmeyi bir öğrenme mekaniği haline getiren The Witness pırlanta gibi parladı. Kıymeti ne kadar bilindi orası tartışılır.

 

4. Stardew Valley

Anlatan: Sungur

Dışarıdan epey dandik gözüken bir oyun Stardew Valley. Ama işte kapsam, görünüşten belli olmuyor. Bu çiftçilik oyunu, kendi dikeyinde inanılmaz bir derinliğe sahipti, dolaylı olarak da kendi kültünü yarattı. Şevkle üretildiği belliydi, şevkle de tüketildi. Geçen sene Undertale, bu sene Stardew. Yalancı AAA dışarı, tutkulu indie baştacı!

 

Ve 2016’nın En İyi ÜÇ Oyunu…

Bronz: SID MEIER’S CIVILIZATION VI

Oynamaktan asla sıkılmadığım ve katılan her yeni özelliğini özümseyerek kızarmış gözlerimle sabahı sabah ettiğim oyunun yenisi çıkar da ben ilk sıraya çat diye koymaz mıyım! Yeni gelen ‘district’ kafasıyla odak noktanı ince detaylarla belirleyebilmek özellikle çok tat verdi. – Cevdet

Yeni fikirler ve yeni mekanikler bir harika. District konseptinden, Corps’lara kadar. Detaya olan özen eskisinden de önemli bir seviyeye çıkmış. Oyun kafa s**iyor mu? Dibine kadar. S***iğine değiyor mu? Dibine kadar. – Ömercan

 

Gümüş: DOOM

Asırlardır yarım metrelik duvarların arkasında siper alarak ilerlemekten gına gelmeye başlıyordu tam, DOOM bize oyunda gazı, oyunda aksiyonu ne kadar sevdiğimizi hatırlattı. Hala güncel içerik ekliyor kendisine, bu da günümüz oyun dünyası için büyük bir can artısı. – Sungur

DOOM’u müthiş kılan ve sağda solda da bu sene kendimi anlatırken bulduğum bir an var. Oyun balşıyor. Biri var üzerinize eğilmekte. Şöyle bir sağa sola bakıyorsunuz. Sonra destur demeden, karakteriniz kalkıyor, birkaç aksiyon oluyor. Yetmiş saniye içerisinde, ilk sinematik bitmiş, kontrol sizde kalkışıyorsunuz oyuna. Sonra, bir amca, hoparlörden derin bir sesle klişe klişe “Tamam yaptık ama, bak son 24 saat, şimdi anlatacaklarım” diye monolog girecek gibi oluyor. Bizim ana karakter bir yere bakıyor. Adam var orada ölü. Bir hoparlöre bakıyor. Arkadan ince bir rock müzik var yükselen. Parmaklarını çıtlatıyor. Monolog devam ederken yapıştırıyor hoparlöre bir tane. Oyunun vermek istediği mesaj açık ve net. Burası DOOM. Biz burada tirad atmıyoruz. Biz burada roket atıyoruz. Hoş geldiniz. – Yiğitcan

 

Altın: SUPERHOT

Film sektöründe genel bir vasatlık var, özellikle de eskiden çok coştuğumuz janrlarda, konuşup duruyoruz. Oyunlarda da durum film sektörü gibi. Parası olan çok şey vaad etti, altını dolduramadı. Gönül işi küçük projeler öne geçti. Zaman / uzay mekaniğini metalaştıran Superhot, örneğin, pek çok modern FPS’den, hele ki Call of’lardan Battlefield’lardan daha etkileyici oldu. – Sungur

Portal ilk çıktığında kolektif olarak hissettiklerimizi hatırlıyor musunuz? Hani o zaman sosyal medyası püsürü çok gelişkin değildi, bu kadar organize olamıyorduk gazlarımız ile alakalı. Ama çok coşmuştuk bu kadar orijinal, kompakt ve şık oluşuna. İşte size yemin ediyorum, Superhot’ın birebir aynı gazı görememesinin sadece iki sebebi var. Birincisi arkasında Valve’ın olmayışı. İkincisi de yeniden oynatmalar esnasında suratımıza SUPER, HOT, SUPER, HOT diye bağırması. Yoksa yani.. – J.H.

Herkes yazısını yollamış, dağılımlar yapılmış. Bir tek benim üç oy kalmış, ben onları seçeceğim, yazıya yerleştireceğim, sonrası go go go yayın. İyi, tamam da… Hangi üç? Bu soruyu sordum, ve kaldım öyle. Normalde benim listeme kesin girecek iki oyun, Fire Emblem Fates ve Banner Saga 2 bana kısmet olmamışlardı bu yıl. XCOM 2 ve Civ 6 epey iyiydi, ama “Sen git abin gelsin” dediğim oyunları yılın en iyisi ilan edecek değildim. Uncharted 4 kesindi. A New Frontier da müthiş şeyler hissettirmişti. Tamam da, üçüncü? İşte tam o an, Sungur’un yukarıda yazdığı şey aklıma geldi. Superhot, orijinal fikriyle, orijinal estetiğiyle, orijinal uygulamasıyla diğer herkesten bir baş yukarıda duruyordu, durmalıydı, ve duruşu alkışlanmalıydı. Superhot’ın yaptığını başka hiç kimse yapamadı bu sene. Ki bu cümle değil midir zaten “yılın en iyisi” derken kast ettiğimiz? – Yiğitcan