MOWGLI Fragmanı Geldi, ORMAN KİTABI’nı Bir De ANDY SERKIS’ten İzleyin!

Son güncelleme: 22 Mayıs 2018

Niye böyle oldu bilmiyorum, fakat hiçbir zaman aşırı aşırı popüler olmamış Jungle Book, nam-ı diğer Orman Kitabı hikayesini iki sene içerisinde iki farklı yönetmenden iki farklı yorumla izlememiz gibi bir durum söz konusu şu an. Önce 2016 yılında Jon Favreau‘nun yönettiği The Jungle Book vizyona girip, gişeyi darmaduman etti ve Favreau’nun Aslan Kral projesini emanet almasına sebebiyet verdi. Şimdi de mo-cap’in öncüsü, gönlümüzün Gollum’u Andy Serkis‘ten Mowgli geliyor.

Aha ilk fragmanı.

Andy Serkis, uzun yıllardır Hollywood’da hareket yakalama bazlı oyunculuğun çığırlarını zorluyor. Sadece ekran karşısında verdiği Gollum, King Kong, Caesar gibi performanslarla değil; aynı zamanda kurduğu bu konuya uzmanlaşan şirket vasıtasıyla Avengers ve Tenten gibi filmlere de bu konuda danışmanlık verdi. Gerçekten de bu işin piri, sektör lideri, öncüsü yani bu adam. Bu yüzden de yönetmenlik koltuğuna oturup, mo-cap ağırlıklı bir film çekmiş olması bizi heyecanlandırıyor.

Bizim gazımıza gaz katan bir diğer faktör de kadro. Bakın tek nefeste saymaya çalışıyoruz. Başrolde, Mowgli rolünde genç Rohan Chand var. Sonrası aklımızı çıkarmaya oynuyor. Panterimiz Christian Bale, yılanımız Cate Blanchett, kaplanımız Benedict Cumberbatch, kurdumuz Naomie Harris, ayımız ise Andy Serkis. Yetmemiş gibi, yan rollerde Matthew Rhys gibi, Freida Pinto gibi isimlere de rastlamak mümkün. Yani Orman Kitabı hikayesinde hikmet nedir bilmiyoruz, ama büyük oyuncular ismini duyunca geliyor; orası kesin.

Öte yandan… Daha yeni gördük bu hikayeyi. Epey de fazla kişi gördü, izledi. Bu filmin ötekine kıyasla daha az stilistik ve daha tozlu dumanlı olacağı kesin gibi gözüküyor; ancak bu tekrardan aynı öyküyü ziyaret etmek için yeterli bir durum mu? Bunu filmin ilk tepkileri gelince de göreceğiz. Eğer ilk izleyenler, ön gösterimlere gidenler “Off, oha, vaaay” gibi ünlemlerle bize geri dönerlerse biz de coşkuya icabet ederiz. Onun dışında sanırım en temizi, “bekleyelim görelim” noktasına bırakmak. Siz ne diyorsunuz?