PS2’ye Özel Gelmiş Geçmiş En İyi 20 Oyun

Vakti zamanında üç adet baya kapsamlı, baya meşakkatli liste hazırlamıştık, hatırlar mısınız? Kapanan PS3-360-Wii neslinin anısına, üç konsolunda kendilerine münhasır (yabancı tabiriyle exclusive) oyunlarını listelemiş, şu an bu konsolları alsanız yanında sipariş etmeniz gereken 20 oyunu sırasıyla burada, şurada ve orada yazmıştık. Düşündük, taşındık. Madem böyle bir taşın altına girmişliğimiz, elimizi böyle bir projeye atmışlığımız var; hazır okuyucu tabanımız da o zamandan bu zamana katlanmış, neden bir de bu tip bir seriyi bir önceki nesil için yapmıyoruz? En nihayetinde tekrar daldık arşivlerimize, video oyunlarının 6. neslinin altını üstüne getirdik.

Ve Xbox ile GameCube’dan sonra, buradayız. Son düzlük. Aslında hepinizin en çok okumak istediği liste. Eğer 90’larda doğduysanız, muhtemelen tüm çocukluk ve ilk gençlik anılarınız Sony’nin o dikdörtgen kutusunda gizli. Çok yüksek ihtimalle, gerçekten oyuncu olmayı o kutuda öğrendiniz. İlk olgun oyununuzu kuvvetle muhtemel o kutuda oynadınız. Ve inanıyorum ki, o kutu şu an dahi evinizin bir yerinde, bir noktasında öylece duruyor. PlayStation 2’den bahsediyoruz. 150 milyon ünite ile dünyanın gelmiş geçmiş en çok satan konsolu bu. Ve açık, net konuşalım, dünyanın gelmiş geçmiş en iyi konsolu da bu.

Peki bu konsola özel en güzel oyunlar ne? İşte bizce 20’si şu şekilde.

 

20. Amplitude

PlayStation 2’yi gelmiş geçmiş diğer tüm konsollardan ayıran şey, özgün, hiçbir şeye benzemeyen oyunların sayısıydı. Gerçekten de PS2’nin geniş kütüphanesine bakan bir oyuncu, tercihleri ne olursa olsun aradığını bulabilirdi PS2’de. Amplitude; hem buna müthiş bir örnek olduğu için, hem de müzik oyunu dendiğinde akla ilk gelen isim olan Harmonix’in en kalite oyunlarından biri olduğu için burada. Kendisini özleyenlere de iyi haberi verelim, yakında PS3 ve PS4 için yeniden yapımı da geliyor.

 

19. Jak and Daxter: The Precursor Legacy

PS3 nesline baktığınızda, münhasır oyunların ağırlığının Sony’nin birinci parti stüdyolarından geldiğini görürsünüz. Uncharted, God of War, InFamous, Killzone, Resistance… Yedinci nesilde bu ciddi ciddi oyunları yapan firmaların, altıncı nesilde maskot bazlı platform oyunları yapmış olmaları (Sucker Punch, Insomniac ve Naughty Dog’ın) da herkese garip gelir. Ama kalite bakımından o ciddi oyunlarla yarışır bu platformlar. Naughty Dog’un Jak & Daxter’ı da öyledir. 19. olduğuna bakmayın, listedeki oyunların kalitesinden…

 

18. Katamari Damacy

Dedik ya PS2’nin oyun çeşitliliği ağzı açık bırakır diye? Katamari Damacy de işte o çeşitliliğin ortasında bile sırıtacak kadar garip bir oyundur. Herhangi bir oyunun, sene 2004 dahi olsa “ben böyle bir şey hiç görmedim” dedirttirmesi zordur; ama Allah için hakikaten dünya üzerinde Katamari Damacy gibisini önceden görmüş olan var mıdır bilmiyorum. Namco’nun sadece kendine benzeyen oyunu kalitesinin yanı sıra, bir de bulaşıcı tema müziğiyle tanınırdı. Naaaa, nanana nana naa naaa, Katamari Damaşiiiii….

 

17. Sly 2: Band of Thieves

Alın bir de buradan yakın. Yukarıda Jak & Daxter’dan söz ettik, şimdi de Sly 2’ye geldik haliyle. Sucker Punch’ın stealth / platform oyunu, diğer iki kardeşi Ratchet & Clank ve Jak & Daxter gibi çok güzel grafikler ve eğlenceli oynanışa yol açan mekaniklere sahipti. Farklı karakterler, ilk oyunun halihazırda güzel olan oynanışına acayip renk katmışlardı. Bize göre Sly 2, serinin diğer tüm oyunlarından bir baş önde durur, bunun sebebi de özellikle ilginç hikayesidir…

 

16. Kingdom Hearts II

Düşünün, Kingdom Hearts serisinden bir oyun ancak on altıncı sırada! İlk Kingdom Hearts, Final Fantasy ve Disney hayranlarını tek bir potada buluşturmuş, hakikaten de çığır açmıştı. Ama Kingdom Hearts II selefini takip etmenin zor görevini de üstlenmiş ve başarıyla finiş çizgisine ulaşmıştı. Genç geekyaparlar grafiklere bakıp “bu ne lan piksel piksel” diyebilirler, ama zamanında hakikaten çok güzel de gözüken bir oyundu. Şimdilerde merak edenler de üzülmesin, yakında HD Remix’i geliyor.

15. Twisted Metal: Black

Twisted Metal oyunları, PS1’in en sağlam, en sevilesi oyunlarından biriydi. Aksiyonu tam gazdı, müzikleri çok iyiydi, grafikleri de dönemine göre baya yüksek seviyelerdeydi. Sonra oyun haliyle altıncı nesle taşındı. Üstelik, başında orijinal oyunun yapımcısı David Jaffe vardı. Oyun da hakikaten ilk iki Twisted Metal’a yaraşırdı, kalitesi tam yerindeydi. Sonra ne oldu? Birden kurudu kaldı seri. Anlamadık, herhalde David Jaffe başka bir işle mi meşguldü ne? Twisted Metal’dan daha önemli ne yapıyor olabilirdi? (Öhm.)

 

14. Ratchet & Clank: Up Your Arsenal

Şimdi darılmaca gücenmece olmasın, fakat bize sanki Ratchet & Clank serisi iki kuzeninden bir omuz yüksekteymiş gibi geliyor. Ana karakterlerinin sempatiklik seviyesi alıp başını gittiğinden midir, eğlence bakımından hiçbir zaman kalitesinden ödün vermediğinden midir, Insomniac’ın kattığı özel bir sostan mıdır bilemiyoruz. Ama Ratchet & Clank ikilisinin yedinci nesle de taşınması ve orada da başarılı olması, az çok bize haklılığımızı anlatıyor gibi, değil mi?

 

13. Tekken 5

PlayStation 2 demek, özellikle ülkemizde, multiplayer demekti bir yerde de. Ve multiplayer demek, yine özellikle ülkemizde, iki şey demekti. Futbol, ve dövüş oyunları. İkisinin de ağa babaları PS2’de vardı. Ama daha da önemlisi, ikisinin de en ağa babaları, PS2’ye münhasırdı. Soulcalibur, Street Fighter, Marvel vs. Capcom falan ayrıdır, Tekken ise apayrı. Bizzat şahidim, Tekken’in PS2’ye çıkan oyunları, nice yiğit oyuncu için PS2 alma sebebi oldular. Evet, o kadar büyük bir markadır Tekken; dünyanın her yerinde hem de.

 

12. Okami

Clover Studios’un arkasından kaç gözyaşı döktük, tahmin edemezsiniz. Oyunların ısrarla kahverengileşmeye başladığı bir dönemde çıkan Okami, bizi öylesine etkilemişti. Sonradan Wii’ye de portlandı, ama biz biliyoruz ki o kurdun kanında ilk olarak sadece PS2 vardı ve niyet de öyle kalmasıydı. Ameterasu’nun dünyası, eşsizdi. O sulu boya tarzı grafikler, aslında o dönem ufaktan ufaktan atılmaya başlanan “art game” akımının tohumlarıydı bir anlamda. Çok güzel oyundu be.

 

11. Guitar Hero

Sonraki Guitar Hero’lar insanın hayal edebileceği her platforma çıktı, biliyoruz. Ama ilk Guitar Hero, PS2’ye özeldi. Biliyorum, seri insanı hakikaten sıkılma noktasına seneler önce getirdi ve azalarak bitti zaten; kabulümdür. Ama ilk Guitar Hero’yu, bir arkadaşınızın PS2’sinde oynadığınız günlere dönün. Kendinizi rockstar gibi hissetmemiş miydiniz? Size böyle hissettiren bir oyuna denk gelmiş miydiniz peki daha önce? İşte bu soruların cevaplarının sırasıyla evet ve hayır olması, Guitar Hero’yu buraya koyan şeydir.

10. Shin Megami Tensei: Persona 4

Dünyanın gelmiş geçmiş en saçma zamanlamaya sahip oyunudur Persona 4; bunu da tamamen PS3 çıktıktan 2 sene sonra PS2’ye özel çıkmasına borçludur. Ama yine de, sağ olsun bize bir şeyden bahsetmek için fırsat da verdiği kesin; o da PS2’nin spastik derecede uzun ömrü. Persona 4, tam teşekküllü, inanılmaz iyi bir oyundu. Ve 2008 senesinde piyasaya çıktı. PS2 çıktıktan tam 8 sene sonra. Efsane konsolların, efsane ömürleri olur. PS2’nin 13 senelik ömrünün, 8. senesinde hâlâ sağlam oyunların çıkıyor olması, PS2’nin efsaneliğinin bir başka kanıtıdır.

 

9. Gran Turismo 3: A-Spec

Gran Turismo’nun bu listede olmaması gibi bir ihtimal, hiçbir zaman gerçekten var olmadı. Önce bunu kabul edelim. Pek çok sefer olduğu gibi sorun hangi Gran Turismo’nun listeye adını yazdıracağıydı. Öylesine arada kaldık ki, bir ara daimi kuralımız “her seriden bir oyunu” bozmayı dahi düşündük. Ama en sonunda, GT3’ü aldık aramızda. GT4’ün kötü olduğundan falan değil. Gran Turismo 3’ün, daha bütünlüklü, daha pürüzsüz bir hissi vardı sadece.

 

8. Pro Evolution Soccer

Türkiye’de adı PlayStation 2 ile özdeşleşmiş tek bir oyun varsa, o da Pro Evolution Soccer’dır. PlayStation cafelere bile PES kafe derler bizim ülkemizde. Her şeyin de başladığı nokta, burasıdır. Sonraki PES’ler hep başka platformlara çıktılar; önceki Winning Eleven’lar da PS1 oyunlarıydılar. O yüzden PES 1’i alıp koyduk bu listeye, ama emin olun, kendisi tüm PES’leri ve onlara arkadaş ortamında gömülen sonsuz saatleri temsilen buradadır. Saygılar PES. Az mı arkadaşlık kuruldu, güçlendi senin sayende?

 

7. Devil May Cry

Hayatına bir Resident Evil oyunu olarak başlayan, sonradan “dur bir dakika bir şey yakaladık biz burada” nidaları arasında bambaşka bir oyuna dönen Devil May Cry, PS2’nin en git gelli serisiydi. İlk oyununu buraya koyduk, çünkü gerçekten de karizmatik ana karakteri ve akıllara zarar oynanışıyla unutulmaz bir klasikti. Fakat ikinci oyunu o kadar kötüydü ki, bir ara gerçekten de seri azalmadan bitecek, bir daha gelmeyecek sandık. Neyse ki üçüncü oyunda düzelttiler façayı da, Dante’den pek uzak kalmadık.

 

6. ICO

PS2’nin CPU’sunun kod adı, “Emotion Engine”‘dir, yani “Duygu Motoru”. Bu adın hakkını veren ilk oyun ise ICO’dur. PS2, oyun dünyasının çocukluk dönemini bırakıp; yavaş yavaş gençliğe adım atışının sembolüydü. Olgun temalar, yetişkinlere özel hikayeler, belki de ilk defa kendine PS2’de yer buldu. Tüm onların arasında da ICO, pasparlak bir ışık gibi parlıyordu işte. Vaktiniz varsa, denk gelirseniz; bir yerlerden bulup edinin ICO’yu. Temin ederim pişman olmayacaksınız.

5. Burnout 3: Takedown

Lisedeydim. Yeni başlamıştım daha doğrusu liseye. Bir gün arkadaşlarla “PES kafeye” gittik, ama PES oynayasımız gelmedi nedense. Rastgele bir oyun açalım dedik. Bir yarış oyunu vardı, taktık CD’yi PS2’ye. İki buçuk saat sonra kafeye borçlanmış, okuldaki kalan derslerimize yok yazılmış ama felaket tatmin olmuş vaziyette ayrıldık kafeden. Sonra geçen aylar, benim PS2 alıp Burnout 3 oynamak için para biriktirmemle geçen zamanlardır. Burnout 3 öyle bir oyundur çünkü. Size konsol aldırır.

 

4. Shadow of the Colossus

Oyun dünyasında 90’lar, taşların henüz yerine oturmadığı; ama en azından isabetli bir istikamete doğru yol aldığı yıllardı. Sony cephesinde kıpırdanmalar vardı, oyunların ilk defa ağlatabileceği gerçeği ile yüzleşiliyordu ve oyuncu kitlesinin yaşı kemale eriyordu yavaş yavaş. 2000’ler ise yapımcıların olgunluğun gerçekten ne demek olduğunu çözme çabalarıyla geçti. Bazıları kan ve meme zannetti, ona abandı. Ama doğrusu için aslında onlara örnek konmuştu: Shadow of the Colossus. Team ICO’nun kalp çalan oyunu; yıllar boyunca duygusal, sanatsal oyun ne demek sorularının tek cevabı olarak durdu PS2’nin kütüphanesinde…

 

3. Final Fantasy X

Final Fantasy X’i nasıl anlatmalı? J-RYO sevmeyen adamın bile saatlerini çalabilecek bir oyun desek? Tahmin edebileceğinizden çok daha incelikli bir senaryoya sahip olduğunu söylesek? Bugün bile hâlâ harika gözüktüğünü işaret etsek genç oyunculara? Yetmez. Tecrübe etmek gerekir Final Fantasy X’i. Tidus’un bedenine girip, Spira’da bir iki tur atmak gerekir. O muhteşem finali, her oyuncunun en az bir kere tecrübe etmesi elzemdir. Bundan hakikaten eminiz. Kendi başına bir maceradır Final Fantasy X. Bir denemelisiniz.

 

2. Metal Gear Solid 3: Snake Eater

Solid Snake, uzunca bir süre PlayStation markasının tek yüzüydü. Metal Gear Solid 1 öylesine başarılıydı yani Sony’nin ilk oyun konsolunda. Sonra PS2’de hatlar karıştı biraz. MGS 2’de yerini Raiden’a bırakmıştı. MGS 3 duyurulunca, ilk olarak Snake geri döndü sandık. Yanılmışız, ama daha tatlı yanılamazdık. Snake Eater’ın ormanına ilk girdiğimiz anı, yıllar geçse de unutmayacağımızı daha o saniye biliyorduk. Kamuflajıyla, müziğiyle, finaliyle, boss dövüşleriyle bir efsaneydi MGS 3. Hâlâ da öyle.

 

1. God of War 2

God of War 2’yi buraya koymamızın iki sebebi var. Birincisini öncelikle bir aradan çıkartalım. God of War 2, neredeyse kusursuz bir oyun. Eksiği yok ve işin ilginci, fazlası da yok. Her şey olması gerektiği yerinde. İkincisini ise şöyle anlatalım. God of War 2, PS3 çıktıktan sonra sürüldü piyasaya. Hem Sony nezdinde, hem de oyuncular için PS2’nin veda şarkısıydı. Oyun dünyasındaki tüm taşları değiştiren, tüm rekorları kıran, yaşanabilecek tüm tecrübeleri yaşatan konsola çakılan son bir selamdı. Herkes belki de son kez mağazaya gidip bir PS2 oyunu aldı kendisine. Son kez evine götürdü ve PS2’sine taktı. O son disk için, o son selam için Sony daha iyi bir oyun yayınlayamazdı. God of War 2, bu yüzden listemizin bir numarasında ve kendisini bu yüzden, diğer PS2 oyunlarından biraz daha fazla seviyoruz.