Söylemem gerek. Jessica Jones’un piramidini inşa ederken attığı adımlar sallantılı. Gittiği yol sakat. Çok da aklıselim bir şekilde ulaşmıyor amacına. Ortada bir çorba var ve sekizinci bölümden sonra netleşen bu çorba, dokuzuncu bölümde iyice keyif vermeye başlıyor. Dedik ya, girift bir hikaye var ortada, ikili ilişki içerisinde gelmek…

“Demek ki gelmek istedikleri nokta buymuş” diyorsunuz içinizden. Sekizinci bölüm de bunu dedirtiyor. O çorba biraz netleşiyor. Dibi gözüküyor. Baştan itibaren; tüm o strüktürel problemlerin göbeğinden çıkıp gelmek istedikleri nokta buymuş. Jessica ve Kilgrave arasında yaşanan, kompleks bir ilişki. İzleyiciyi kendisini -istemese de- vahşi ve sapkın bir adamla empati…

Jessica Jones’un yedinci bölümü Top Shelf Perverts, normal bir altıncı bölüm aslında. Aşağı yukarı izlediğimiz tüm Netflix dizilerinde tanık olduğumuz tempoyu yakalamayı başarıyor dizi. Efektif olarak dizinin ortası olduğunu düşündüğümüzde, bu sıradışı bir mevzu değil. Ama işte, bir yandan da dizinin kafa karışıklığı iyice ayyuka çıkmaya da başlıyor. Zira bu tempo, burada…

Hatırlayın, geçtiğimiz aylarda Xbox One, çok belirgin bir şekilde kaybettiği yeni nesil konsol savaşında PR muharebesini biraz da olsun tarafına çevirebilmek amacıyla; artık XBO’da 360 oyunlarını oynayabilmemizi sağlayacak bir teknoloji üzerinde geliştiğini açıklamıştı. Bu harekete elbette PlayStation cephesinden bir cevap gelecekti; fakat Sony’nin PS3’ün az da olsa, buz…

İlla ki hepimizin başına gelmiştir. Herhangi bir yerde; bir site, bir dükkan, bir arkadaşın evi, bir şey görürsünüz. Çok eşsiz bir şeydir, daha önce gördüğünüz hiçbir şeye de benzemez. O an ona sahip olmak istersiniz. Hiçbir şey için değilse bile, alıp, evde güzel bir rafa koyup, arada sizin…

2015’te görüp görebileceğimiz son Marvel Cinematic Universe‘te geçen iş olan Jessica Jones, en sonunda çıktı. Biz de, Daredevil’a yaptığımız gibi; yine bölümleri tek tek inceliyor; ardından birkaçını beraber bir yazıya dönüştürüyoruz. Bu gördüğünüz, yazıların birlikte anlamlı bir kısa özet oluşturması için tasarlanmış ilk paragrafları. Sırf burayı okuyarak, genel kanaatimizi…

Jessica Jones’un beşinci bölümden sonra biraz daha açılması, biraz daha kendine gelmesi; eğlenceli olan şeylerin daha sık karşımıza çıkması; altıncı bölümle beraber bir sabit olarak perçinleniyor. Dizi, hem temel aldığı çizgi roman Alias’ın yer yer kör göze parmak ve rahatsız edici sertliğinden bir şeyler ödünç almaktan çekinmiyor; hem de karakterlerini ve…

O bahsettiğimiz iyi anlar, dizinin beşinci bölümünde baya net bir şekilde çıkıyorlar karşımıza. Dizi genel olarak hâlâ strüktür problemleriyle boğuşmayı sürdürüyor; ama öte yandan da bazı etkileyici sahneler, gergin sekanslar, ilgi çekici karakter dramaları da sunabiliyor. Şimdilik, bunlar Jessica Jones’u genel hatlarıyla kötü dizi olmaktan kurtaran şeyler. En nihayetinde, finale…

Dördüncü bölüm itibariyle; biraz beylik konuşmak daha da mümkünleşiyor. Bu dizi iyi anlara sahip olması çok muhtemel, etkileyici dakikalar ve sahneler sunması çok olası bir iş. Ama bunları üst üste koyarak dahi bir Daredevil seviyesine yaklaşamayacağı da bariz. Zira dizinin problemi, strüktüründe yatıyor. Jessica Jones, ana kötüsünü çok erken belirginleştirerek; aciliyet getirmeyi…

2015’te görüp görebileceğimiz son Marvel Cinematic Universe’te geçen iş olan Jessica Jones, en sonunda çıktı. Biz de, Daredevil’a yaptığımız gibi; yine bölümleri tek tek inceliyor; ardından birkaçını beraber bir yazıya dönüştürüyoruz. Bu gördüğünüz, yazıların birlikte anlamlı bir kısa özet oluşturması için tasarlanmış ilk paragrafları. Sırf burayı okuyarak, genel kanaatimizi…