Endonezya’da, geçen yılın Aralık ayında takvimler ikinci günde durmuşken ülke tarihinin en büyük toplu protestolardan birisi meydana geldi. Bu arada evet, bu yazı gerçekten X-Men çizgi romanlarında olan bir şeye bağlanacak ve oraya bağlanmadan önce gerçekten de Endonezya’da olan şeyi anlamak ve anlatmak gerekiyor. Bu bir şaka yazısı…

Bir kere baştan eğri oturup, doğru konuşalım: İçerisinde Immigrant Song kullandığınız hiçbir fragman kötü olamaz. Hiçbir fragman. Bu şarkıyı halamın düğün videosuna koysan, videoya bilet kesersin. O yüzden kim bu şarkıyı seçtiyse, helallerin en hoşu olsun. Hakeza kimin aklına “Cate Blanchett’ten harika bir Hel olur” filmi geldiyse, onun da tercih…

Gerçekten, tüm kalbimle belirtmek istiyorum ki; olabildiğince samimi başlık kullanmaya çalışan bir insan olarak en sonunda Türkiye basın-yayın tarihinin klasik yem cümlelerinden birini dürüstlükle kullanabildiğim için çok mutluyum. Evet, Anthony Hopkins gerçekten de “olay yaratacak sözler” söyledi. Olay henüz “Ünlü Aktör Ne Dedi? İnanamayacaksınız!” kıvamında değil; ancak eminim…

Süper kahraman filmleri artık bir film olmaktan çıkıp, pek çok stüdyo işin bir ürün hâline dönüştüğü için; haliyle onları konuşurken kullandığımız lisanın içerisine fazlaca “kurumsal beklenti” gibi, “hedeflenen rakamlara ulaşma” gibi terim ve tümceler karışıyor. Önceden yaşananlardan yola çıkarak oluşturulan yol haritaları var, bunlara bakıyorsun. Bir kıyas, mukayese yapıyorsun. Demografi,…

Hayır, yakın zamanda bir haberi gelmedi Carnage’a dair; bu yalnızca benim içten içe uzun süredir arzuladığım bir meseleydi. Gerek Spider-Man ve gerekse de Venom filmleri üzerinden kopup giden konuşmalar sürekli olarak tekrarlanınca, içimdeki küçük Carnage obsesifi psikopat kişilik kendisini ortaya çıkarmak için çok çabalar oldu. Ben de dayanamadım,…

Çok değil, yaklaşık üç-dört ay önce esas kız ve esas oğlan koltuğuna yerleşen isimler açıklanmıştı Cloak and Dagger dizisi için. Olivia Holt ve Aubrey Joseph isimlerinin bizi çok da coşturmadığından bahsettiğimiz yazımızda sanırsak her şeyi aşağı yukarı açıklamıştık. Özetle pek de hevesimizin olmadığı bu seçimler sonrası gelen haberlere de ne denli…

Çok enteresandır, zannediyorum biz sinema izleyicileri olarak 2017’ye girdiğimizde çoktan sinematik evren fikrinin bir iş modeli değil; sadece Marvel için işe yaramış tekil bir durum olduğunu kabullenmiştik. Doğru adamın, doğru firmayla, doğru koşullarda oluşturduğu tek bir işti MCU. Tekrar edip sistemleştirilmesi düşünülmüş, ama yapılamamıştı. Yapılacağa da benzemiyordu. Biz bunu kabullenir gibi gibi…

Başlıktan otomatikman alacağınız izlenimin farkındayım. Adeta komiklik olsun diye gereksiz yerelleştirilmiş bir çeviri gibi duruyor. Ama emin olun değil. Biz baştan beyanı verelim, sonra üzerine konuşalım birlikte: “Bir film, sinema salonlarında gösterildikten sonra [Amazon Prime servisine] gelince, sanırım bunun gerçek bir film olduğuna dair bir algı oluşuyor. İncelendi,…

Her sene, yılın sonu gelip çattığı zaman dönüp bir geride kalan 365 güne bakarız ya hani? Orada bir takım en’ler yatırılır masaya. En iyi film, en büyük indie başarı, en gereksiz gişe yapan iş… Bunların yanında bir de çok tatsız bir gişede en kötü çakılan film kategorisi olur. O kategorinin…

Baştan bir şeyin altını çizmek, biraz da sorgulamak istiyorum: Elimizdeki bütün haberler Microsoft’un Eurogamer ile ortak yaptığı bir içerikten geliyor. İçeriğin dili, tonlaması ve yayınlanmasından yola çıkarak mevzubahis makalenin bir PR işi olduğunu; değilse bile en azından Microsoft’un metni en az bir kere yayından önce gördüğünü düşünmek hiç yanlış değil.…