Bizim Geekyapar olarak yapmayı en çok istediğimiz şeylerden biri; ne tıkları şahlandırmak, ne işe tekneyle gidece sefa *öhm* tüccarlığına erişmek, ne de şan şöhret. Biz hakikaten ülkemizdeki geek kültürünün yükselişinde bir tuzumuz olsun istiyoruz. Sadece tüketim kısmında değil, onu zaten süper yapıyoruz. Üretim kısmına da bir omuz atalım,…

Ortada çok net bir gerçek var; şahsi fikriniz ne olursa olsun, reddedemezsiniz: Eğer Robert Downey, Jr. olmasaydı, Marvel sinematik evreni diye bir şey var olmazdı. Downey’nin karizması, çekiciliği ve sempatikliği Iron Man’i bir hit yaptı, Iron Man’in hit olması da MCU’nun önünü açtı. Açık ve net. O yüzden…

Bakın, sanat dünyası içerisinde “öldükten sonra kıymete binme” mefhumu yeni bir şey değil. Yüzyıllardır var. Marcel Proust’tan, Edgar Allen Poe’ya, Emily Dickinson’dan Vincent Van Gogh’a kadar tarih yarattığı büyük eserlere rağmen öldüklerinde ünsüz ve yoksul olan dev sanatçılarla dolu. Yalnız kantarın topuzunu bu yüzyılda biraz kaçırdık gibime geliyor…

Biraz alakasız olacak ama, adeta bir anda video oyunları dünyasında çok normal karşıladığımız bir duruma yabancıladım ve habere girişmeden önce müsaadeniz varsa paylaşmak istiyorum. Bizim bu alanda hepimizin kabul ettiği bir durum var. Bazı stüdyolar, ömürleri boyunca sadece birkaç oyun çıkartıyorlar. Hatta bazen o sayı o kadar az…

Şimdi önceden söyleyeyim, ben kendim bu habere denk geldiğimde birileri çok garip ve lüzumsuz bir şaka yapıyor zannettim. Gerçekten. Haberi dünyanın en prestijli yayın organlarından biri olan The Guardian’da okuduğumu biliyor olmam hiçbir şeyi değiştirmedi. Tekrar tekrar baktım, farklı kaynaklardan doğrulama ihtiyacı hissettim… Ama yok, gerçekten de Google…

Çok net konuşmanın şu saatten sonra bir zararı yok: Fox’un yapım süreci çılgın engebelere ve türbülanslara ev sahipliği yapan yeni Fantastic Four filmi bir başarısızlık olarak tescil edildi. Gişede daha önce uzmanların tahmin ettiği gibi birinci olamadı, bu payeyi kılpayı yeni Mission Impossible filmine kaptırdı ve ikincilikle yetindi.…

Yani gerçekten, sene olmuş 2015, aylardan Ağustos, yaz sıcağı omzumuzdan ısrarla bastırırken şu kelimeleri yazdığıma inanamıyorum; ama Mortal Kombat filmi yine gündemlerde geziniyor. Gerçekten. Daha önce –bir kere vasat, bir kere komik derecede rezil bir şekilde- iki kez filme çekilmiş, bir kısa filme konu olmuş; o kısa filmin…

Bilmiyorum fark ettiniz mi, bu video oyun konsolları neslinde yarışma bir anda, çok net bir şekilde en fazla halkla ilişkiler puanını toplayan firma ipi göğüslere döndü. İki cihazın da büyük ölçüde aynı şeyleri yapabiliyor olması, Nintendo’nun zaten fasulyeden kalması ve herkesin PC’ye yakınsayıp, PC’nin Steam ile iki gömlek…

Bir şeyi kabul edelim; video oyun dünyası kadar yeniden yapmayı seven bir sanat mecrası, belki tiyatro haricinde, hiç yok. Resim, heykel dediğimiz şeyler zaten ekseriyetle –burada kullandığımız anlamıyla- yeniden yapılan şeyler değiller. Kitaplarda da da sık rastlanmıyor. Sinema bu konuda biraz mimli, ama en nihayetinde orada da işin…

Game of Thrones’un elinde bir problem var. Bunu daha önce de konuştuk. George R. R. Martin’in vakti zamanında kullandığı pek isabetli “Son hızla gelen bir trenin önüne ray döşüyormuşum gibi hissediyorum” metaforuna atıfta bulunarak konuşursak, raylar bitti. Tren boş zemin üzerinde, açık arazide hareket etmek zorunda artık. Zira…