İşte Justice League fragmanı çıktı, coşuldu/bozuldu. Kavgalar dövüşler bir şeyler. Oraları geçiyoruz. Esas mesele biraz, fragmanın ifade ettikleriydi. Kritik bir virajdı neticesinde fragman; çünkü Justice League kritik bir viraj. Bir şeyi kabul edelim, Justice League DCEU’nun gerçekten son şansı. Tamam, ya da devam. Ne olacak sene sonunda göreceğiz, ama şimdilik, bir Muhit’e bağlanalım…

Önceden uyarmak lazım olabilir diye hemen girer girmez söylemek istedik: Eğer Marvel’ın çizgi romanlarını güncel olarak takip etmiyor ve spoiler yemek istemiyorsanız, yazıdan birkaç adım uzaklaşmanız gerekebilir. Zira bilmediklerinizde sizin için büyük sürprizler anlamına gelecek birçok hususu bu haberde acımasızca patlatacağız. Haberiniz olsun yani. Ne diyorduk? Hah, Marvel!…

Biliyorsunuzdur herhalde, Disney’in 1991 yapımı animasyon filmi Güzel ve Çirkin geçtiğimiz hafta 17 Mart Cuma günü live-action versiyonuyla vizyona girdi. Vakti olup da ilk günlerden gidenler bir bir yorumlarını paylaşmaya, beğenilerini ya da hoşnutsuzlarını dile getirmeye başladılar bile. Kimisine göre güzel bir canlandırmayken kimisine göre meh deyip geçilecek türden…

İzlediniz mi bilmiyorum, ancak bizim ve izleyen binlerce geek için epey keyifli, epey özel bir gece yaşandı geçen gün. Kaçırdıysanız, internetin nimetleri var, 4 saatlik bu mega, kelimenin tam anlamıyla nefes kesici, zaman zaman ortalama bir futbol maçından daha büyük coşkularla bezeli yayını na şöyle internete de koyduk. An itibariyle…

Baştan biraz kompleks bir konseptle giriş yapmak gerek. Justice League fragmanının niteliklerini masaya yatırmadan evvel; hikaye anlatımındaki bir meseleyi konuşmamız lazım. Herhangi bir hikaye yazarken, esasında önemli olan şey, öznel kaliteyi biraz da belirleyen şey doğallıktır aslında. Bu illa realizm anlamına gelmek zorunda değildir. Meselenin, karakterin, anın ya da öykünün özünü yakalamak suretiyle…

Hollywood muhasebesi diye bir şeyden bahsedildiğini duymuşsunuzdur. Bilmeyen için, Hollywood’daki büyük sinema şirketlerinin vergiden ve benzeri yaptırımlardan kaçınmak için attıkları taklaların toplamına deniyor Hollywood muhasebesi. Olur olmaz şeyler masraf gösteriliyor, TV/DVD/Dijtal Dağıtım hakları falan derken kafalar iyice çorbaya dönüyor ve en nihayetinde çoğu film hakkında vergi dairesine şu bilgi…

Şunu bir önden, geri dönülemez denli kesin tabirlerle netleştirelim: Deadpool 2’nin tek bir görevi var. Düzgün bir Cable bulmak. Başka hiçbir şey yapmasına gerek yok filmin. Geçen gün Domino’sunu falan seçti, ama dürüst olmak gerekirse kimsenin umurunda değildi. Tim Miller’ın terk-i proje eylemesi bile bir yere kadar üzücüydü sadece. Bu…

Sanıyoruz ortada epey enteresan bir durum var. Şöyle. Gönlümüzün en afili generali, Disney’nin en harbi prensesi, Leia Organa’mız Carrie Fisher’ı kaybettik senenin başında. Carrie Fisher, malumunuz, geçen otuz yılın ardından tekrar onu meşhur eden rol için kamera karşısına geçmişti. Episode 7’de zaten görmüştük kendisini. Episode 8’de de olacağı…

Geçen gün Geekyapar semalarında Mass Effect: Andromeda’nın animasyonlarındaki kabızlık ve bunun üzerinden oyunun çıkmadan yargısız infaza tabi tutulması istişare edilirken, şöyle bir ortak noktaya varıldı: Biz video oyunlarının yapım süreci hakkında yeterince şey bilmiyoruz. Pek çok oyuncunun kafasında az buçuk hangi değirmenin suyunun nereden geldiğine dair bir fikir vardır muhakkak. Fizik…

Listenin kriterini, listeye başlamadan netleştirmemiz gerekiyor. Burada sembolleri konuşmuyoruz. Heroes’un meşhur bir RNA sembolü vardı mesela her yerde çıkan. O tipte bir şey değil listelediğimiz. Ya da birisinin imzası, mührü olarak kullanılan bir şekil / şemal de değil. Stark Hanedanı’nın kurdu, ya da Game of Thrones’un herhangi bir sancağı da bu…