Bu sabah video oyun dünyası yeni kum torbasına uyandı, dikkatli oyunseverler fark etmiştir. İnternet bir anda söz birliği etmişçesine, 21 Mart’ta Amerika’da, 23 Mart’ta ise Avrupa’da çıkacak olan Mass Effect: Andromeda’nın yüz animasyonlarına gömmeye başladı. Genelde de kıyas noktası aşağı yukarı aynıydı. Koskoca EA’in desteğiyle geliştirilen Mass Effect’in yüz animasyonları…

Önce anlaşalım, böyle bir şey var. Elbette ki, atıyorum, “Nazi vurmalı oyunlar” kadar belirgin bir alt-kategorizasyon değil. Çok fazla sağda solda övüldüğünü duyamazsınız. Ama gerçekten, bazı oyuncular için karakter yaratma ekranının detaylı olması bazen bir oyunu oynama sebebi. Şakamız yok, biz şu aşağıdaki yedi oyunun karakter özelleştirmeye gönül vermiş herkes tarafından mutlaka oynanması…

Kötü karakterlerin işi kötü olmaktır; basit, değil mi? Ama bazen onu da çok iyi yapamazlar işte. İnsani tarafları yüzeye çıkar, kalpleri açık olur. Onları iyi çocuklara köstek olmaya şartlanmış bir yol engeli olarak değil, oldukları esans şekillerinde; yani bir insan hükmünde görmeye başlarsınız. Genelde de ölüm ile yüz yüze olduklarında…

Hatırlayacaksınız, geçtiğimiz haftalarda NASA’nın muhteşem keyifli bir duyurusunu konuşmuştuk sizlerle. Biliminsanlarının felaket hayal gücünden yoksun bir şekilde TRAPPIST-1 olarak adlandırdığı ultracool bir cüce yıldız ve onun etrafında dönen yedi gezegeninin, değer olarak bizim dünyamıza epey yakın aralıklarda durduğunu duyurmalarıyla birlikte, bizim beynimiz alev almaya başladı elbette. Ne vardı orada? Nasıldı gezegen…

Man of Steel, Batman v. Superman ve Justice League’de Superman’i canlandıran bir adam var. Tanırsınız belki kendisini. Ortamlarda bir insan erkeğinin ulaşabileceği pik seviye olarak da bilinir. Adı Henry’dir, arkadaşı olmayan insanlar kendisine Mr. Cavill der. Kendisi iyi bir aktördür. Sevilir. Sayılır. Ama açık ve net konuşalım: Bu Green Lantern…

İnternetin geek tarafı dün akşam bir anda kendinden geçti. Ayık kalanlar bayılanlara sıcak bez getirdi, pek çok Cap-sever cenin pozisyonunda katatonik bir şekilde titremeye başladı; daha dirayetli olanlarımız ise mağrur bir edayla başlarını öne eğip kaçınılmaz olanla yüzleşmeye çalıştılar. Hepsinin sebebi aynıydı. İnternette bir anda, Chris Evans’ın Captain America…

Üstat Tom Clancy’nin vefatı, casus edebiyatı ve gerilim romanlarını seven herkeste bir yara bıraktı; ama onun da ötesinde herhalde en çok üzülen de oyunculardı. Clancy parlak kariyerinde okurlara dokunduğu kadar, evrenleri, prensipleri ve etkiledikleriyle oyunculara da dokunmuştu. Dokunmaya da devam ediyor. Onun adıyla anılan fikri mülkler arasından en meşhur…

Baş paragrafları alakasız şeylere ayırmak biraz talihsiz bir fikir çoğu zaman ama kendime mani olamayacağım: Harry Potter ve Yüzüklerin Efendisi evrenlerinin bir marka problemi var, farkındasınız değil mi? Warner Bros iki taraftan da çözmeye çalışıyor. İki evren de ekseriyetle içerisindeki en popüler hikayelerin adlarıyla anılıyorlar, ama iki evrende de o…

Hollywood’un eski efsaneleri, sadece kendiliğinden damgalı bir markayla geliyorlar diye raflardan indirip vasat filmlerle tekrar karşımıza çıkarması olağanüstü bir şey değil. O yüzden, bir noktada birileri size “The Matrix geri geliyor” dediğinde şaşırmamanız gerekiyor aslında, değil mi? Ama şaşırıyorsunuz işte. Çünkü şu hayatta reboot’lanabilir şeyler var. Reboot’lanamaz şeyler var. The Matrix’in kategorisi…

Kabul, animasyon yazısal fikirlerine coşarak yazıyor olabilirim ama çok samimi söylüyorum, şu yazıyı yazarken çok farklı tatlış duygularla bir şeyler kaleme aldım. Neden mi? Sizi sıkacak kadar uzun olacağını düşünmüyorum ve hepinizi bir yerinden yakalayacak küçük bir hususa değineceğimden eminim. Eminim diyorum ama, izlemeyenler ya da animasyondan zerre…