Farkında mısınız bilmiyorum, şunun şurasında tam dokuz yıldır Marvel Cinematic Universe izliyoruz. Iron Man’le başladık 2008’de, o yol bizi bugüne getirdi. Tüm MCU’yu uç uca izlemek yaklaşık bir ayınızı falan alır kuvvetle muhtemel. Çünkü bir taraftan filmler sınırlı, ama o filmlerin yanında gezen dört sezon S.H.I.E.L.D., iki sezon Carter, iki sezon Daredevil, birer sezon…

Nintendo’nun bugüne kadar kulvarları çok belliydi. Bir taraftan salonunuz için çıkarttığı konsollar vardı hep, NES’ten Wii’ye kadar. Bunları televizyonunuza bağlardınız, içinde de Zelda, Metroid, Mario, Pikmin gibi şahane oyunları oynardınız. Bir de mobil konsollar vardı. Sayı olarak ev konsolu kuzenlerini fena geçen, kendine has Fire Emblem, Pokémon, Tetris, Picross gibi güçlü markaları olan ama…

Yeni bir Geek Dosya konusuyla yeniden karşınızdayız sevgili dostlar! İlk girişimlerimizin meyvesi olan “korku sineması” ve “İtalyan çizgi romanları” gibi konulardan ilerlettiğimiz tatlı dosyalarımıza bu sefer daha farklı alanlarda devam ediyoruz. Benim için belki de hem çok kolay hem de fazlasıyla zor olabilecek bir konu olacak bu ay…

Sinema ve seks başlığını inceleyeceğiz birlikte önümüzdeki dört hafta boyunca. Nereye düşüyor, nereden yükseliyor; neye dayanıyor? Bunları konuşmayı da, bir şeyi söyleyerek başlamamız gerekiyor: Seks sinemada çoğunlukla ya romantize ediliyor, ya da karikatürize ediliyor. İkisinin ortasında duran, yer yer garip, yer yer tatlı; her yeriyle ise gerçek cinsellik pek alan bulmuyor…

İyi bir film için gelen ilk eleştirmen yorumları, cemre düşmesi gibi bir şey. Kaliteli bir fragmanın kötü çıkma ihtimali her zaman var. Eleştirmenlerin çok nefret ettiği bir filmi sevme ihtimalin de var. Ama sanki başlangıçta ilk adımı “Abi eleştirmenlerin ilk yorumu iyi” diye atıyorsan, sonra çok da kötü olmuyor.…

Bu Amerikan toplumuna has bir şey mi, yoksa küresel bir fenomen mi bilmiyorum. Sosyal medyada mı geniş yankı buluyor, yoksa üst üste geldiği için mi fazla fazla gözüküyor; ondan da emin değilim. Oturup bir sosyoekonomik süreç çizgisi mi çıkartmak lazım bunu açıklamak için? Mesela buradan alıp, genel olarak…

Disney’in filmlerinde ve özellikle de animasyonlarında sıkça kullandığı şu kuralı hepiniz bilirsiniz sanırım: Şarkılar illa olacak. Evet, tuhaftır ki neredeyse her Disney yapımında yer alan bu müzikalimsi enstantaneler dolayısıyla, artık aklımda genel bir kalıp oluşmuş vaziyette. Disney acaba müzik olmadan bir şey yapamıyor muydu? Yoo, aslında bunun örneği…

Bu Cuma Netflix’e gelmiş olan Iron Fist’i şimdiden bitireniniz var mı? Varsa güzel, o halde gelen eleştirileri ölçebilecek derecede bir fikriniz oluşmuş vaziyette demektir. Henüz on üç bölümü birden mağaranıza kapanıp izlemediyseniz de sıkıntı değil, en azından yeni Marvel dizimiz hakkında gelen ağır yergileri de illa bir yerde…

Geçenlerde internete bir resim düştü malumunuz; Viggo Mortensen, Elijah Wood, Dominic Monaghan, Orlando Bloom ve Billy Boyd bir araya gelmişler, bir restoranda çatallar ve bıçaklarla fantastik poz veriyorlar. Her birinin gözündeki kıllar kadayıf kıvamına gelmiş, hepsi Yüzüklerin Efendisi filmlerini çektikleri 16 aylık muhteşem süreçten beri kariyerlerini başka yerlere…

Sony’nin elindeki Spider-Man film haklarıyla ne yaptığı gerçekten belli değil. Algılayıp bir mantığa oturtabilmiş olan varsa, buyursun gelsin, bizle de paylaşsın. Çünkü bir yandan, ellerinde haklarını bulundurdukları en baba karakteri MCU’ya kiraladılar. Ama öte yandan, o karakterin yan karakterlerini vermiyorlar. Kendileri bir filme çekme niyetindeler, ama kim hangi evrende…